نی بی نوا

 نقد = تمییز دادن خوب از بد ، آشکار کردن محاسن و معایب سخن و... .

در نقد باید معایب و محاسن گفته شود تا نقد شونده بتواند بر محاسن خود تاکید و آنها را پرورش دهد و معایب را کمتر و حذف کند. نقد کننده در نقد ، دست به قیاس بین مطلب ارایه شده و یک ملاک و ارزش و نرم و معیاری می زند . اگر مطلب ارایه شده به ملاک خوبی نزدیک یا برابر بود آن مطلب را خوب می داند و اگر نزدیک و برابر نبود آن مطلب را دارای معایب  می یابد یا آن  را سرتاسر بد می بیند ؛ پس برعهده نقد کننده است که که آن چیز بهتر را که در نظر دارد بر نقد شونده ارایه دهد تا نقد شونده را از گمراهی نجات داده و را به سوی خیر و خوبی رهنمون شود . البته این نقد واقعا باید نقد باشد نه اینکه نقد کننده خود در اشتباه باشد و نقد شونده باید حقیقت یا واقعیت را بپذیرد .