به نام خداوندی که با صفت رحمانیت خود به انسان علم آموخت

      وقت طلاست .

      پرداختن به کارهای بیهوده و جزیی موجب  تلف کردن وقت  می شود. انسان در بسیاری از این زمان هایی که تلف کرده با یک برنامه ریزی  دقیق می تواند  بسیاری کارهای  مفید را انجام دهد : به فکر اختراع  و ابداع چیز نویی بپردازد ، یک کار هنری انجام دهد، مطلبی را مطالعه کند ، فنی و هنری را بیاموزد ، کار و تحقیق علمی انجام دهد و....و از این طریق برای  رفاه  خود و دیگران کاری انجام داده و رضایت خداوند را نیز نسیب خود کند.

     از قضای روزگار در کشورهایی که  الان  از  لحاظ  اقتصادی  پیشرفت  نموده اند  افرادی که از زمان و استعداد خود به خوبی استفاده نموده موجب پیشرفت کشورشان شده اند نه افرادی که به کارهای بیهوده ای چون  sex و  فساد اخلاقی و  فحشا  و  دزدی  و قاچاق و هزاران خطای دیگر پرداخته اند.

     افرادی که به فحشا و امور غیر اخلاقی در این کشورها نیز می پردازند با قوانین محدود کننده ای روبه رو هستند . آنها کاملا بی قید و بند  رها نشده اند. فیلم هایی هم که  دارای  مضمون غیر اخلاقی  برای  بی بند و  بار نمودن و  عدم استفاده از هوش و استعداد جوانان در کشورهایی جهان سوم است. سازندگان این فیلم ها مقداری از واقعیت های مربوط به فحشا را در این کشور نشان می دهند و مقدار زیادی از انها را بیان نمی دارند.

     آنها حاضر نیستند که جوانان با استعداد در ایران وجود داشته باشد اما از وجود این جوانان در کشور خود پذیرایی گرمی به عمل می آورند .

    اما مشکل در کشور ما هم در این است که بوروکراسی( به نحوی برابر است با سیستم اداری حاکم) حاکم بر کشور ، خود  مانعی اساسی بر  سر  راه  این  جوانان  با استعداد  است.  که باید  این  بوروکراسی از بین رود و برای جوانان  با استعداد زمینه ی  بروز و پرورش استعداد ها به وجود آید . البته منظور من ایجاد مکان های چون مدارس به قول خودشان استعداد درخشان نیست که  معلوم نیست که  ملاکشان  برای  استعدادیابی  استندارد است یا نه . (شرح در مورد مکان هایی این چنین در مقاله ای دیگر می گنجد نه در اینجا )

    البته با  این شرایط  نوعی انتخاب اصلح  ایجاد می شود ( غیر از مواردی که افراد براساس روابط  نه براساس ضوابط  به عنوان افرادی نخبه شناخته می شوند) یعنی اینکه افرادی به عنوان باهوش و نخبه و مبتکر شناخته می شوند که در برابر مشکلات  ایستادگی کنند و به هدف خود برسند. اگر  افراد  انتظار دارند که همه ی وسایل  برای آنها فراهم باشد تا دست به انجام کاری بزنند همان به که نزنند زیرا که در این حالت این افراد هیچ تفاوتی با دیگر افراد  ندارند . باید تلاش کرد تا به هدفی رسید .

به قول ادیسون  :  1 درصد نبوغ + 99 درصد تلاش = رسیدن به هدف